Herman Koch

Herman Koch

Herman Koch (1953) is een Nederlandse televisie- en radiomaker, acteur en schrijver. Als acteur is Koch vooral bekend van de televisieserie Jiskefet.

Zijn literaire romandebuut was Red ons, Maria Montanelli uit 1989. Het boek werd vergeleken met De avonden van G.K. van het Reve. Een van zijn bekendste romans, Het diner, werd onder meer geïnspireerd door de moord op de dakloze vrouw María del Rosario Endrinal Petit in Barcelona (Spanje) in december 2005, die door drie jongens uit een zogenoemd fatsoenlijk milieu in het portaal van een bank werd mishandeld en daarna in brand gestoken. In 2013 was dit boek een bestseller in de Verenigde Staten. Zijn nieuwste roman is Het Koninklijk Huis.

alle boeken van Herman Koch

Alle boeken van deze auteur

Red ons, Maria Montanelli

dinsdag, 26 september, 1989
auteur: 
waardering: 
9,0 sterren
ons oordeel: 
Red ons, Maria Montanelli

Red ons, Maria Montanelli van Herman Koch is een van de ontroerendste scholierenromans uit de Nederlandse literatuur. Een ijzersterke klassieker, al meer dan twintig jaar in druk en nog altijd actueel.

Het zogenaamd moderne en liberale Montanelli Lyceum, waar kinderen ‘ontzettend creatief’ moeten zijn en leraren het veel te goed bedoelen, staat centraal in deze angstaanjagend herkenbare roman. Wanneer een zwakbegaafde jongen voor de ogen van de verteller verdrinkt, wordt deze van school gestuurd. Zijn hierop volgende aanklacht tegen een omgeving waarin geld de maatstaf van alle dingen is geworden is tragisch, omdat hij ondanks zijn kritiek toch duidelijk een product blijft van het door hem zo gehate milieu.

‘Het leukste boek sinds tijden. In Amerika zou dit boek een wereldseller zijn geworden als The Catcher in the Rye.’ – Vrij Nederland

Het Koninklijk Huis

dinsdag, 2 augustus, 2022
auteur: 
genre: 
waardering: 
8,8 sterren
Het Koninklijk Huis

Het Koninklijk Huis is de nieuwe roman van Nederlands auteur Herman Koch. Een satirische roman over een modern koningsdrama in tien bedrijven - prikkelend, geestig en soms ontluisterend.

Vijftig jaar geleden dacht iedereen dat de dagen van de monarchieën waren geteld. Die dagen waren nog steeds geteld, maar het duurde allemaal langer dan gedacht. Zelf had Hendrik nog zonder al te veel vraagtekens de troon bestegen, maar vaak vroeg hij zich af of hetzelfde ook nog voor zijn dochter zou gelden. Over de toekomst van een eventueel kleinkind durfde hij niet eens na te denken. Het zou niet zo zijn dat het gepeupel met hooivorken en dorsvlegels naar de hekken van het paleis zou oprukken, dat was niet waar hij bang voor was. Het was eerder een toenemende leegte. Een leegte die hem op elk moment van de dag kon overvallen. Iets wat op hem afkwam, van heel ver: een donker, onverlicht brok steen uit een ander melkwegstelsel.